Voltando a vista cara atrás,
11 anos pasaron xa,
foi cosa do destino
mágoa que non se puidera evitar
ou eso quérennos inculcar
os que envelenaron noso lar.
Non queremos olvidar,
non queremos perdoar,
só queremos a xustiza
que da nosa parte non está.
Loitamos contra os elementos
para protexer os nosos dereitos,
endexamáis separados,
sempre unidos.
Somos un pobo onde:
Negro, é a ausencia de cor.
Negras, son as nosas costas.
E brancas, son as mans dos traidores.
Baúl de los recuerdos.
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
miércoles, 13 de noviembre de 2013
domingo, 3 de noviembre de 2013
"Wish you were here"
Cambiaste tu papel de extra en la guerra,
por un papel protagonista en una celda.
Piensas que nadie te necesitaba,
más ahora sin ti solo puedo morir.
Como deseo que estuvieses aquí,
nuestras dos almas vacías,
bailando en nuestra pecera,
que cada vez es más pequeña.
Nos ahogamos en las aguas
que conforman nuestras lágrimas,
somos esclavos de nuestros sueños,
aunque nunca hemos podido verlos.
Como deseo que estuvieses aquí,
y que tú me dijeses como vivir.
(Tributo a Pink Floyd y su "Wish you were here")
por un papel protagonista en una celda.
Piensas que nadie te necesitaba,
más ahora sin ti solo puedo morir.
Como deseo que estuvieses aquí,
nuestras dos almas vacías,
bailando en nuestra pecera,
que cada vez es más pequeña.
Nos ahogamos en las aguas
que conforman nuestras lágrimas,
somos esclavos de nuestros sueños,
aunque nunca hemos podido verlos.
Como deseo que estuvieses aquí,
y que tú me dijeses como vivir.
(Tributo a Pink Floyd y su "Wish you were here")
viernes, 1 de noviembre de 2013
Sen título.
Coñezo ese sentimento,
procedente do ceo,
endexamáis desaparece.
Se podes escoitarme,
so cerra os ollos,
aquí véñenme facer calar.
Atado cos grifóns da vida,
volvéndome adicto os cantos de serea,
vólvendome adicto a fuxir.
procedente do ceo,
endexamáis desaparece.
Se podes escoitarme,
so cerra os ollos,
aquí véñenme facer calar.
Atado cos grifóns da vida,
volvéndome adicto os cantos de serea,
vólvendome adicto a fuxir.
viernes, 18 de octubre de 2013
Orballo.
Orballo da noite,
que te convertes en rocío co alba.
Orballo da noite,
que bañas a miña ánima.
Orballo da noite,
que besas as miñas bágoas.
Orballo da noite,
que tentas afogarme nas túas augas.
sábado, 12 de octubre de 2013
Os teus fillos serán os seguintes.
O futuro ensínate a estar só
O presente a estar asustado e ter frío
"Así que se podo disparar coellos
Pois podo disparar a fascistas"
Balas para o teu cerebro hoxe
Pero esquecerémolo todo de novo
Monumentos pasados de bolígrafo a papel
Déixame marabillado sen galadas
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
Serán os seguintes, serán os seguintes, serán os seguintes...
A gravidade mantenme a cabeza gacha
O presente a estar asustado e ter frío
"Así que se podo disparar coellos
Pois podo disparar a fascistas"
Balas para o teu cerebro hoxe
Pero esquecerémolo todo de novo
Monumentos pasados de bolígrafo a papel
Déixame marabillado sen galadas
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
Serán os seguintes, serán os seguintes, serán os seguintes...
A gravidade mantenme a cabeza gacha
E quizáis a vergoña
De ser tan novo e tan vaidoso
Buratos na túa cabeza hoxe
Pero son un pacifista
Camiñei por Las Ramblas
Pero sen verdadeira intención
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
Serán os seguintes, serán os seguintes, serán os seguintes
"E na rúa esta noite un vello xoga
Con recortes de xornal dos seus días de gloria"
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
Serán os seguintes, serán os seguintes, serán os seguintes.
De ser tan novo e tan vaidoso
Buratos na túa cabeza hoxe
Pero son un pacifista
Camiñei por Las Ramblas
Pero sen verdadeira intención
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
Serán os seguintes, serán os seguintes, serán os seguintes
"E na rúa esta noite un vello xoga
Con recortes de xornal dos seus días de gloria"
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
E se toleras isto
Entón os teus fillos serán os seguintes
Serán os seguintes, serán os seguintes, serán os seguintes.
(Canción "If you tolerate this" de Manic Street Preachers)
sábado, 5 de octubre de 2013
Síntome atraído polo teu sorriso (Parte 2).
Síntome atraído polo teu sorriso
e so podo pedir permiso
para ser felices nesta noite fría e gris
lonxe deste falso oasis
onde morren os nosos soños.
O día que te coñecín lembrei
o feliz que podíase ser con alguén
sentir o teu peito ao meu carón
deume forzas para loitar
con todo o meu corazón.
Ven bailar
habemos percorrer un camiño de luz
polo que escapar xuntos
ate un mundo sen fin
onde vivir sen máis sufrir.
Síntome atraído polo teu sorriso
e endexamáis deixarei de buscar no ocaso
o que o alba non me puido dar
o certo é que te quero moito,
podes confiar en min
dame a man
podes confiar en min
dame a man
e deixemos este mundo atrás.
jueves, 3 de octubre de 2013
Síntome atraído polo teu sorriso.
Síntome atraído polo teu sorriso
que o meu corazón inunda
escapemos xuntos
nesta noite fría e gris
dame a man.
O día que te coñecín lembrei
imaxes que gardaba no corazón
non era máis ca un cativo
e aínda así recordoas ben.
Ven bailar,
habemos percorrer un camiño de luz
e de escuridade quereme así
fagamos esta viaxe xuntos ata a fin.
Podería mirar atrás,
mirar cara outro lado pra non sufrir máis
pero loitarei meu ben
contigo ó meu carón
ata o final.
Síntome atraído polo teu sorriso,
un recuncho de esperanza,
neste universo
buscarei sen descansar.
Pode parecer que non me importas
pero o certo é que te quero moito,
escapemos xuntos
podes confiar en min
dame a man.
que o meu corazón inunda
escapemos xuntos
nesta noite fría e gris
dame a man.
O día que te coñecín lembrei
imaxes que gardaba no corazón
non era máis ca un cativo
e aínda así recordoas ben.
Ven bailar,
habemos percorrer un camiño de luz
e de escuridade quereme así
fagamos esta viaxe xuntos ata a fin.
Podería mirar atrás,
mirar cara outro lado pra non sufrir máis
pero loitarei meu ben
contigo ó meu carón
ata o final.
Síntome atraído polo teu sorriso,
un recuncho de esperanza,
neste universo
buscarei sen descansar.
Pode parecer que non me importas
pero o certo é que te quero moito,
escapemos xuntos
podes confiar en min
dame a man.
sábado, 21 de septiembre de 2013
Dame un poquito de ti (Parte dos)
Eres la única razón,
Por la que sonrío,
Cuando sale el sol.
No lucho por poseerte,
Lucho por cambiar mi suerte,
Poder mirar en la cama,
Y encontrar un rastro envolvente,
De la que un día fue tu alma.
Dame un poquito de ti para poder vivir,
Dame un poquito de ti para sobrevivir...
Ahora ya se cierne la noche,
Y tú me das la espalda,
Lucho por cambiar mi suerte,
Y poder besar tu mejilla abandonada.
No pido demasiado,
Solo quiero tocarte y hacerme el despitado.
Eres todo lo que tengo,
Y a la vez no tengo nada.
Dame un poquito de ti para poder vivir,
Dame un poquito de ti para sobrevivir...
Pero todas las historias de amor,
Terminan con un corazón,
Que estalla de furor.
Esta no es una excepción,
Y el que pedía un poquito de ti,
Ahora pide perdón,
Por no compartir tus huesos,
Con aquellos obsesos,
Que luchan por no verme feliz.
Dame un poquito de ti para poder vivir,
Dame un poquito de ti para sobrevivir...
(Foto de Quique Neira)
viernes, 20 de septiembre de 2013
Dame un poquito de ti (Parte uno)
Eres la razón que yo siempre busqué
Mi inspiración que jamás encontré
La vida ahora me muestra sus colores
Si eres única entre todos mis amores
Y el nuevo sol que trae cada día
Es el viento que enciende mi poesía
Mi corazón pintado en un papel
Lloraba por que habrá salido a el sol
Dame un poquito de ti para poder vivir
La vida ahora me muestra sus colores
Si eres única entre todos mis amores
Y el nuevo sol que trae cada día
Es el viento que enciende mi poesía
Mi corazón pintado en un papel
Lloraba por que habrá salido a el sol
Dame un poquito de ti para poder vivir
Dame un poquito de ti para sobrevivir...
(Extracto de la canción "Dame un poquito de ti" del grupo Movimiento Original en colaboración con Quique Neira).
sábado, 14 de septiembre de 2013
¿Puedes sentirme? (Segunda parte)
Hey tú.
Que esperas en lo alto del camino.
Donde termina nuestro destino,
¿Puedes sentirme?
Encallado en la arena.
Varado en aquella playa desierta.
Hey tú.
No soy un espejismo.
Pero me reflejo en la agua que bebes,
¿Puedes sentirme?
Dentro de tus entrañas,
se encuentra mi reflejo.
Dentro de tus pulmones se encuentra la vida,
que te has fumado con lentas caladas.
Hey tú.
No temas estar vacío.
Búscanos.
Estamos escondidos al final del pasillo,
¿Puedes sentirme?
No tengas miedo a la soledad.
Estás cubierto con nuestra vulgaridad.
No somos especiales.
Más nosotros escribiremos la historia,
con nuestra sangre impura.
Hey tú.
No olvides nuestra consigna.
Y nosotros no nos olvidaremos,
de recoger tu alma caída:
"Juntos resistiremos, divididos caeremos".
¿Puedes sentirme?
Hey tú,
Allí afuera en el frío,
Quedándote solo, haciéndote viejo,
¿Puedes sentirme?
Hey tú,
Parado en el pasillo
Con la picor en tu pie y una sonrisa que se descolora
¿Puedes sentirme?
Hey tú,
No les ayudes a enterrar la luz.
No te des por vencido sin luchar.
Hey tu,
Allí afuera solo,
Sentado desnudo en el teléfono
¿Me tocarías?
Hey tú,
Con tu oído contra la pared,
Esperando a alguien a quien llamar
¿Me tocarías?
Hey tú,
¿Me ayudarías a cargar la piedra?
Abre tu corazón, estoy llegando a casa...
Pero era solo una fantasía.
El muro era demasiado alto, como puedes ver.
No importa como lo intentó, no podría librarse.
Y los gusanos se comieron su cerebro.
Hey tú,
Allí afuera en el camino,
Haciendo siempre lo que te dicen,
¿Puedes ayudarme?
Hey tú,
Allí afuera más allá del muro,
Rompiendo botellas en el pasillo,
¿Puedes ayudarme?
Hey tú,
No me digas que no hay esperanza.
Juntos resistiremos, divididos caeremos.
Allí afuera en el frío,
Quedándote solo, haciéndote viejo,
¿Puedes sentirme?
Hey tú,
Parado en el pasillo
Con la picor en tu pie y una sonrisa que se descolora
¿Puedes sentirme?
Hey tú,
No les ayudes a enterrar la luz.
No te des por vencido sin luchar.
Hey tu,
Allí afuera solo,
Sentado desnudo en el teléfono
¿Me tocarías?
Hey tú,
Con tu oído contra la pared,
Esperando a alguien a quien llamar
¿Me tocarías?
Hey tú,
¿Me ayudarías a cargar la piedra?
Abre tu corazón, estoy llegando a casa...
Pero era solo una fantasía.
El muro era demasiado alto, como puedes ver.
No importa como lo intentó, no podría librarse.
Y los gusanos se comieron su cerebro.
Hey tú,
Allí afuera en el camino,
Haciendo siempre lo que te dicen,
¿Puedes ayudarme?
Hey tú,
Allí afuera más allá del muro,
Rompiendo botellas en el pasillo,
¿Puedes ayudarme?
Hey tú,
No me digas que no hay esperanza.
Juntos resistiremos, divididos caeremos.
("Hey you" canción escrita por Roger Wathers en 1979 y perteneciente al disco "The wall". Debajo, fotograma de la película con mismo título.)
martes, 27 de septiembre de 2011
Pequeños recuerdos de la infancia
Ven, ven lejos de los malos sueños,
donde nuestro amor no sienta miedo.
Volaremos juntos sin temer
la oscuridad, tu y yo.
Miles de kilómetros sin ti,
nuestro camino se cruza al fin.
Quisiera ser un niño, que
olvido crecer. Para estar bailando
contigo una vez más, robando
las flores de tu jardín, y decirte
las cosas que no supe decir.
Buscaremos la luz, que ira, iluminando
un mundo que parezca pequeño
al lado de nuestro amor, con la
ilusión de volver a ser como ayer.
Ven, ven lejos de los malos sueños,
donde nuestro amor no sienta miedo.
Dame tu mano, siempre habrá un motivo
para sonreír.
Ven, ven lejos de los malos sueños,
donde nuestro amor no sienta miedo.
Volaremos juntos sin temer
la oscuridad, tu y yo.
donde nuestro amor no sienta miedo.
Volaremos juntos sin temer
la oscuridad, tu y yo.
Miles de kilómetros sin ti,
nuestro camino se cruza al fin.
Quisiera ser un niño, que
olvido crecer. Para estar bailando
contigo una vez más, robando
las flores de tu jardín, y decirte
las cosas que no supe decir.
Buscaremos la luz, que ira, iluminando
un mundo que parezca pequeño
al lado de nuestro amor, con la
ilusión de volver a ser como ayer.
Ven, ven lejos de los malos sueños,
donde nuestro amor no sienta miedo.
Dame tu mano, siempre habrá un motivo
para sonreír.
Ven, ven lejos de los malos sueños,
donde nuestro amor no sienta miedo.
Volaremos juntos sin temer
la oscuridad, tu y yo.
sábado, 25 de junio de 2011
Buscando en el pasado.
Se despertó a medianoche a mirar
si en el reflejo del agua podía encontrar
aquella risa que un día mudó
y con la triste soledad se vistió.
En su vida jamás se volvió a acordar
de aquel incidente que le podía grabar
pero en su ropa sucia buscó
y un reguero de recuerdos encontró.
Para él la muerte era de esperar
sin embargo no pudo hallar
el motivo por el cual su alma entristeció
y en un encarecido momento desfalleció.
sábado, 18 de junio de 2011
Palabras para Julia
Tú no puedes volver atrás
porque la vida ya te empuja
como un aullido interminable.
Hija mía es mejor vivir
con la alegría de los hombres
que llorar ante el muro ciego.
Te sentirás acorralada
te sentirás perdida o sola
tal vez querrás no haber nacido.
Yo sé muy bien que te dirán
que la vida no tiene objeto
que es un asunto desgraciado.
Entonces siempre acuérdate
de lo que un día yo escribí
pensando en ti como ahora pienso.
La vida es bella, ya verás
como a pesar de los pesares
tendrás amigos, tendrás amor.
Un hombre solo, una mujer
así tomados, de uno en uno
son como polvo, no son nada.
Pero yo cuando te hablo a ti
cuando te escribo estas palabras
pienso también en otra gente.
Tu destino está en los demás
tu futuro es tu propia vida
tu dignidad es la de todos.
Otros esperan que resistas
que les ayude tu alegría
tu canción entre sus canciones.
Entonces siempre acuérdate
de lo que un día yo escribí
pensando en ti
como ahora pienso.
Nunca te entregues ni te apartes
junto al camino, nunca digas
no puedo más y aquí me quedo.
La vida es bella, tú verás
como a pesar de los pesares
tendrás amor, tendrás amigos.
Por lo demás no hay elección
y este mundo tal como es
será todo tu patrimonio.
Perdóname no sé decirte
nada más pero tú comprende
que yo aún estoy en el camino.
Y siempre siempre acuérdate
de lo que un día yo escribí
pensando en ti como ahora pienso.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)




